Powrót do poprzedniej strony

Naturalna czysta miedź

Miedź to jeden z metali już w starożytności używany do leczenia rozmaitych schorzeń.W Egipcie stosowano ją do leczenia zapaleń, szczególnie oczu. Hipokrates wykorzystywał ją do leczenia opłucnej i zapalenia płuc. Słynny Paracelsus przy pomocy miedzi leczył histerię, syfilis i schorzenia płuc. W Indiach do dnia dzisiejszego nosi się miedziane kolczyki, aby zapobiec rwie kulszowej.

"Śpiący prorok” Cayce twierdził, że miedź balansuje emocje. Podtrzymywał to Rudolf Steiner, który uważał, że noszenie tego metalu zwiększa też samoakceptację.

W ciągu wieków stosowano ten metal do leczenia takich schorzeń jak: cholera, puchlina wodna, zaburzenia pracy woreczka żółciowego, żółtaczka, neuralgia, grypa i egzema.

Do tej pory klasyczna medycyna korzysta z różnych związków tego metalu do leczenia stanów zapalnych, chorób wirusowych, w tym grypy, ostrych stanów gorączkowych, stanów infekcyjnych wywołanych przez gronkowca złocistego, chorób skóry m. in liszajów (chore miejsca smaruję się specjalnie przygotowanych w aptece roztworem siarczanu miedzi i cynku). Ponadto w zapaleniu wielostawowym, artretyzmie, osteroartretyzmie, rwie kulszowej, gorączce reumatycznej i chorobie Wilsona.

Miedź reguluje także prace tarczycy i pomaga przywrócić utraconą odporność.

W ostatnich latach przeprowadzono badania klinicznie nad efektywnością działania miedzianej bransoletki. Potwierdziły one, że jej noszenie łagodzi artretyzm i reumatyzm oraz pomaga w asymilacji miedzi przez organizm.

Jej niedobór może powodować apatię, niedokrwistość, uczucie zmęczenia, zahamowanie wzrostu oraz podniesienie cholesterolu w organizmie.

Współczesna homeopatia stosuje miedź w leczeniu dolegliwości mięśni, skurczy, konwulsji, zaburzeń nerwowych, zaburzeń organów seksualnych oraz w stanach przemęczenia umysłowego i fizycznego, zwłaszcza spowodowanych nadwerężeniem mózgu lub brakiem snu. Homeopatyczne dawki miedzi podaję się również (oczywiście po konsultacji z lekarzem homeopatą, bo nadmiar miedzi jest silnie szkodliwy jak jej niedobór) w zaburzeniach jelitowych złej przemianie materii, schorzeniach wątroby, wrzodach, żylakach i kłopotach z tarczycą.

Ostatnio są prowadzone eksperymenty z odpowiednio skonstruowaną siatką z miedzianego drutu, która założona na głowę łagodzi i likwiduję uporczywe bóle głowy.Naturopaci i lekarze sięgający po minerały i metale stosują miedź przy zaburzeniach pracy lewej i prawej półkuli mózgu. Zalecają przykładanie miedzianej płytki na czoło lub zakładanie miedzianej przepaski przy autyzmie, dysleksji, problemach z koordynacją i zawrotach głowy oraz kłopotach ze wzrokiem.

Można w tym celu również stosować kamienie, które zawierają miedź (m.in. malachit.

Miedź wzmacnia myśli, pomaga w koncentracji. Wystarczy założyć na głowę w czasie nauki miedzianą przepaskę , aby się przekonać, że „wiedza szybciej wchodzi do głowy”, a dzieci dysgraficznie przestają robić błędy.

Ezoterycy twierdzą, że ten metal harmonizuje i równoważy ciało astralne z ciałem oraz wyrównuje energię w ośrodkach energetycznych (czakramach) i otwiera czakram serca, co powoduje większą samoświadomość i otwarcie na wartości duchowe.

Miedź można nosić na dowolnych punktach ciała, a w razie zaburzeń jelitowych, kolek czy bólów mięsni, stawów – przykładać bezpośrednio na chore miejsce. Potem zdjąć (po 20 – 30 minutach), opłukać i wystawić na działanie promieni słonecznych, co wzmacnia właściwość lecznicze.

Miedź metal Afrodyty, bogini miłości, patronki ładu, harmonii i zadowolenia, chroni przed ludzką nieprzychylnością, łagodzi agresję, pomaga osiągnąć równowagę i pewność siebie.